\n<\/p>\n
Fryderyk Chopin gra\u0142 na kilku r\u00f3\u017cnych fortepianach przez ca\u0142e swoje \u017cycie \u2013 i ka\u017cdy z nich odcisn\u0105\u0142 pi\u0119tno na jego muzyce. Zrozumienie tych instrument\u00f3w to klucz do zrozumienia jego tw\u00f3rczo\u015bci, a zarazem punkt wyj\u015bcia do tego, jak brzmi\u0105 dzi\u015b fortepiany Konkursu Chopinowskiego.<\/p>\n
Chopin preferowa\u0142 fortepiany paryskiej firmy Camille Pleyel<\/strong> ponad wszystkie inne. Instrumenty Pleyela mia\u0142y delikatne, \u201eper\u0142owe” brzmienie \u2013 idealne do chopinowskiej cantileny<\/em> i subtelnego rubata<\/em>. Kompozytor ceni\u0142 przede wszystkim bezpo\u015bredni kontakt palca z mechanik\u0105: czu\u0142, \u017ce m\u0142oteczki \u201ewiernie t\u0142umacz\u0105 uczucie, kt\u00f3re chce wyrazi\u0107”.<\/p>\n Sam Chopin uj\u0105\u0142 to s\u0142ynnym zdaniem:<\/p>\n \u201eKiedy czuj\u0119 si\u0119 niedysponowany, gram na fortepianie \u00c9rarda i \u0142atwo znajduj\u0119 w nim gotowy d\u017awi\u0119k. Ale kiedy czuj\u0119 si\u0119 pe\u0142en si\u0142 i zdolny odnale\u017a\u0107 w\u0142asny d\u017awi\u0119k \u2013 potrzebuj\u0119 fortepianu Pleyela.”<\/p>\n<\/blockquote>\n Zwi\u0105zek by\u0142 te\u017c zawodowy: Chopin bywa\u0142 nieformalnym ambasadorem marki, a sw\u00f3j paryski debiut w 1832 r. zagra\u0142 w\u0142a\u015bnie na Pleyelu. To Pleyel towarzyszy\u0142 mu r\u00f3wnie\u017c w ostatnich latach \u017cycia.<\/p>\n S\u00e9bastien \u00c9rard<\/strong> opatentowa\u0142 mechanik\u0119 z podw\u00f3jn\u0105 repetycj\u0105 (double \u00e9chappement) w 1821 roku<\/strong> \u2013 rozwi\u0105zanie rewolucyjne, umo\u017cliwiaj\u0105ce szybsze powtarzanie d\u017awi\u0119ku i pewniejsz\u0105 gr\u0119 w du\u017cych salach. Chopin ceni\u0142 \u00c9rardy za wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0119 i \u201egotowy”, od razu pe\u0142ny d\u017awi\u0119k, szczeg\u00f3lnie przydatny, gdy nie by\u0142 w najlepszej formie. Firma \u00c9rard wielokrotnie u\u017cycza\u0142a mu instrument\u00f3w na koncerty.<\/p>\n Podczas tourn\u00e9e po Wielkiej Brytanii w 1848 roku<\/strong> Chopin korzysta\u0142 z fortepian\u00f3w londy\u0144skiej firmy John Broadwood & Sons<\/strong>. Mia\u0142y ci\u0119\u017csz\u0105 mechanik\u0119 i mocniejsze brzmienie, dopasowane do wi\u0119kszych angielskich i szkockich sal. O w\u0142a\u015bcicielu Chopin pisa\u0142 z sympati\u0105, nazywaj\u0105c go \u201eprawdziwym londy\u0144skim Pleyelem” i swoim \u201enajlepszym i najwierniejszym przyjacielem”.<\/p>\n W londy\u0144skim mieszkaniu przy 48 Dover Street<\/strong> Chopin mia\u0142 jednocze\u015bnie po jednym instrumencie od ka\u017cdej z trzech wielkich firm \u2013 Pleyela (jego w\u0142asny egzemplarz, grand nr 13819, przywieziony z Pary\u017ca), Broadwooda i \u00c9rarda. W li\u015bcie z maja 1848 r. pisa\u0142 z dum\u0105: \u201eMam trzy fortepiany. Poza Pleyelem mam Broadwooda i \u00c9rarda \u2013 ale jak dot\u0105d gra\u0142em tylko na w\u0142asnym.”<\/em> Ta anegdota najlepiej oddaje jego przywi\u0105zanie do Pleyela.<\/p>\n Dzi\u015b, na Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina<\/strong>, uczestnicy wybieraj\u0105 instrument spo\u015br\u00f3d kilku czo\u0142owych marek: Steinway & Sons<\/strong> (Hamburg i Nowy Jork), Fazioli<\/strong>, Yamaha<\/strong> (model CFX), Kawai<\/strong> (koncertowy Shigeru SK-EX) oraz \u2013 od edycji 2021 \u2013 C. Bechstein<\/strong>. Ka\u017cda z tych marek niesie inn\u0105 filozofi\u0119 d\u017awi\u0119ku, podobnie jak Pleyel, \u00c9rard i Broadwood za \u017cycia kompozytora.<\/p>\n Je\u015bli chcesz prze\u0142o\u017cy\u0107 t\u0119 wiedz\u0119 na w\u0142asny wyb\u00f3r, zobacz nasze przewodniki:<\/p>\n\n
\u00c9rard \u2013 gotowy d\u017awi\u0119k i innowacja<\/h2>\n
Broadwood \u2013 angielski przyjaciel (1848)<\/h2>\n
Trzy fortepiany na Dover Street<\/h2>\n
Od Chopina do Konkursu Chopinowskiego<\/h2>\n
\n